Bumibilis Ba Ang Takbo ng Panahon?

Manigong Bagong Taon sa inyong lahat!

Parang kailan lang, ang mundo ay nagulumihanan sa pagpasok ng taong 2000 o Y2K. Sabi nila magkakandaloko-loko ang lahat ng mga computer o sistema nito dahil hindi nito makikilala ang apat na digit ng taon, dahil hanggang dalawang digit lamang ang kaya nito. Marami pang haka-haka na babagsak ang lahat ng teknolohiya. Sabi pa nila magkakaroon ng pandemonium sa boong mundo. Akala pa ng iba ay katapusan na ng mundo sa pagpasok ng Y2K.

Pumasok at lumipas ang taong 2000, pero hindi naman tumigil ang mundo. Akalain mo bang 25 taon na pala ang lumipas mula noon?

Marahil ilan sa inyo ay wala pang muwang noong pahanong iyon, o kaya nama’y ang iba sa inyo ay hindi pa iniluluwal sa planetang ito. Para sa inyong nakakaalala noon, hindi ba parang ang bilis ng panahon ngayon?

Bakit nga ba parang mas maiksi na ang taon ngayon? Noong 5 taong gulang ka, parang ang tagal-tagal ng Pasko, dahil gusto mo nang mamasko sa iyong mga Ninong at Ninang ay halos hatakin mo ang kalendaryo sa paghihintay. Ngayong ikaw na ang Ninong o Ninang, ay pawang kumurap ka lang, Pasko na naman at kailangan mo na namang magtago sa iyong mga inaanak.

Pero sigurado akong hindi naman mas matulin ang ating relos ngayon kaysa noon. 60 minuto pa rin ang bawat oras, at 24 oras pa rin ang bawat araw, at 365 na araw pa rin ang bawat taon. Sigurado rin akong pareho pa rin ang bilis ng ating mundong ito sa kanyang paglibot sa araw, at parehas pa rin ang bilis ng paglibot ng buwan sa ating mundo. Sigurado akong parehas pa rin ang gravitational pull ng bawat planeta sa ating solar system at hindi mas malakas para tumakbong mas matulin ang panahon. Pero bakit nga ba sa paningin natin ay bumibilis ang panahon?

Ang lahat ng ito ay maipapaliwanag ng matematika.

Teka, teka….. di ba ang matematika ay constant? 1 + 1 = 2. Ito ay totoo noong panahon ni Mahoma at totoo pa rin hanggang ngayon, at hindi ito magbabago.

Pero narinig mo na ba ang law of relativity? Bago ka sumimangot dahil ayaw mo nang matematika, ay hindi ang theory ni Albert Einstein ang aking tatalakayin dito.

Noong 5 taong gulang ka pa lamang, ang isang taon ay 1/5th ng iyong boong buhay. Malaking piraso ito ng buhay mo. Konti pa rin ang iyong mga alaala noon.

Pero kung ikaw ay 25 na taon gulang na, ang isang taon ay 1/25th na lamang ng iyong buhay. Mas marami ka nang pinagdaanan, at mas marami ka nang karanasan. Marami ka na rin mga nabuong alaala sa buhay.

At kung ikaw ay 50 anyos na, ang isang taon ay 1/50th na lamang ng iyong buhay. Katiting na lamang ito sa iyong buong pagkatao. Napakaraming Pasko at Bagong Taon na ang iyong nalampasan, at baul baul nang alaala ang iyong pinaghuhugutan. Kayat bawat taon ay pawang paiksi nang paiksi sa iyong pananaw.

Kaya ang haba ng isang taon ay relative sa haba ng ating buhay: mas mahabang buhay, mas maiksi ang taon.

Ngunit may isa pang dahilan akong naiisip kung bakit sa paningin natin ay umiiksi ang panahon. Akin itong ipapaliwag dito.

Naranasan mo na bang maglakbay ng malayo? Kapag bagot na bagot ka sa biyahe, para bang ang haba-haba ng oras, di ba? Para kang bulate na hindi mapakali sa iyong upuan. Subalit kung naaaliw ka sa tanawin, o kaya’y abala ka sa mga sari-saring aktibidades habang ikaw ay naglalakbay, hindi mo napapansin ang paglipas ng mga oras at kilometro. Mamamalayan mo na lang, dumating ka na sa iyong patutunguhan.

Kaya sa bagong taong ito, ang nais ko sa inyong lahat ay maging matulin ang pagtakbo ng panahon para sa inyo. Ibig lang sabihin ay humaba pa ang inyong buhay. At kayo’y maaliw at maging masaya sa inyong biyahe ng buhay, at manatiling abala sa ating paglalakbay sa mundong ibabaw. Hanggang tayo ay makarating sa ating paroroonan.

Muli, masaganang bagong taon sa inyong lahat.

(*photo taken at Musée d’Orsay 5 years ago)