Malayo Pa Ang Umaga
Dito sa dako ng mundong kinaroroonan ko ngayon (sa northern hemisphere), dahil pumapasok na ang tag-ginaw, ay maikli na ang oras
Mga kasaysayan, pananaw, himutok at guni-guni ng isang Pinoy na napadpad sa Iowa
Dito sa dako ng mundong kinaroroonan ko ngayon (sa northern hemisphere), dahil pumapasok na ang tag-ginaw, ay maikli na ang oras
Hindi kalayuan sa masikip na kalyeng aking kinalakihan sa Maynila ay isang kalsadang may mga naglalakihang compound na napapalibutan ng matataas na pader.
May bagong himig ang hanging umiihip, Pakingan ang awit ng ibon sa himpapawid, Tunaw na ang niebeng, bumalot sa ‘ting
Doon sa lalawigan ng aking ama nuong ako’y bata pa, ay may isang lalaking kinilala na “Bertong sintu-sinto.” Si Berto
Isang dapit-hapon ng tag-init. Ako ay matahimik na nakaupo sa labas ng aming bahay. Minamasdan ko ang aking kapaligiran na
Nakatanaw ako sa bintana, habang tumatahak kami sa mga malabulak na alapaap. Isip ko ay lumilipad patungo sa isang lugar
Noong isang gabi ay hindi ako dalawin ng antok. Dahil walang mga tupa na puwedeng bilangin, kaya’t pinagmasdan ko na
Labing walong taon. Ngunit parang kahapon lamang. Parang noong isang araw lang ay gumigising ako sa ingay ng arangkada ng
Kumakaway-kaway ang bagong nakalambiting pahinang papel sa dingding, nagpapahiwatig na pumasok na naman tayo sa isang panibagong yugto. Bagong kalendaryo. Bagong
Nasa’n na, mga parol na kay ganda? At mga batang paslit na kumakanta, Kinukumpas punkos na tansan na dala, Habang